Rasy psów

Akita amerykańska – pies całej rodziny

Zarówno akita amerykańska, jak i japońska mają tych samych przodków. na początku XVII wieku czworonogi zaczęły pojawiać się na walkach psów. Choć na samym początku XX wieku walki psów zostały zabronione, hodowla rasy rozwijała się dalej. II wojna światowa przyniosła kryzys. Populacja akit znacznie zmalała, ponieważ z ich skór szyto okrycia dla żołnierzy. Z biegiem lat amerykańska i japońska akita tak zaczęły się od siebie różnić, że w 1996 roku oficjalnie uznano je za dwie osobne rasy.

Pirenejski pies górski – biały stróż

Oprócz pilnowania stada, psy były także wykorzystywane do transportu. Brały udział w przemycaniu towarów przez granicę francusko-hiszpańską, a w czasie wojny przeniosły meldunki, nie dając się złapać. Czworonogi pojawiły się także na francuskim dworze królewskim. W 1675 roku Ludwik XIV nadał reprezentantom rasy tytuł Królewskiego Psa Francji.

Hovawart – pies z temperamentem

Hovawart jest bardzo oddany swojemu właścicielowi. Uwielbia spędzać czas ze swoją rodziną. Doskonale czuje się w towarzystwie dzieci. Jednak mimo wszystko należy zachować ostrożność i każdy kontakt dziecka z psem powinien odbywać się pod nadzorem osób dorosłych. Czworonóg dojrzewa dość późno – między trzecim a czwartym rokiem życia.

Pekińczyk – mały lew

Pekińczyk to mały pies do towarzystwa. Bujna sierść oraz jego charakter sprawiają, że czworonóg przypomina małego lwa. Choć wygląda niepozornie jego przyszli właściciele nie powinni dać się zwieść. Pekińczyk bywa uparty i wykazuje skłonności do dominacji. W Europie psy pojawiły się dopiero pod koniec XIX wieku. Za sprawą oddziałów brytyjskiego wojska przedostały się z Pałacu Letniego w Pekinie do Anglii. Jeden z pięciu czworonogów trafił bezpośrednio do królowej Wiktorii.

Boston terrier – aktywny pies rodzinny

Boston terrier będzie się dobrze czuć, przebywając zarówno w dużym mieście, jak i małej wsi. Mieszkając w mieszkaniu należy dostarczać czworonogowi odpowiednią ilość aktywności oraz bodźców intelektualnych. I choć pies z wyglądu sprawia wrażenie psa leniwego, kanapowego, to wcale taki nie jest! Czworonóg potrzebuje regularnych spacerów, które nie tylko zadbają o jego kondycję fizyczną, ale także dostarczą mu odpowiedniej dawki stymulacji węchowej czy wzrokowej.

Szpic niemiecki

Szpic niemiecki jest inteligentny i ma umiarkowaną potrzebę ruchu, dlatego będzie odpowiedni zarówno dla osób starszych, jak i rodzin z dziećmi. Szpic niemiecki występuje w pięciu rozmiarach – miniaturowy (pomeranian), mały, średni, duży, wilczy. Szpic niemiecki potrafi i lubi okazywać uczucia, dlatego będzie doskonałym towarzyszem osób samotnych.

Husky syberyjski – pies z Syberii

Husky syberyjskie pracowały na terenie Syberii. Za pionierów rasy uważa się Czukczów (lud zamieszkujący północno-wschodnią Rosję). Ochłodzenie klimatu sprawiło, że psy zaczęto wykorzystywać w psich zaprzęgach. Na początku XX wieku reprezentanci rasy pojawili się w Kanadzie na wyścigu All Alaska Sweepstake (o długości 650 kilometrów).

Grzywacz chiński – nagi pies

Grzywacz chiński przyciąga wzrok i uwagę swoim niespotykanym wyglądem. Istnieją dwie odmiany rasy – naga i powderpuff. Pierwszą z nich charakteryzuje to, że ciało czworonoga (poza kończynami, głową oraz ogonem) pozbawione jest sierści. Z kolei w drugiej, pies ma podwójną sierść i miękki, długi włos.