Pekińczyk – mały lew

Pekińczyk to mały pies do towarzystwa. Bujna sierść oraz jego charakter sprawiają, że czworonóg przypomina małego lwa. Choć wygląda niepozornie jego przyszli właściciele nie powinni dać się zwieść. Pekińczyk bywa uparty i wykazuje skłonności do dominacji.

Reprezentant rasy towarzyszy swojej rodzinie od 12 do 14 lat. W tym czasie niechętnie bawi się z dziećmi i jest mało aktywny. Dorosły pies osiąga od 15 do 25 centymetrów. Natomiast suka mierzy od 14 do 24 centymetrów. Ich waga waha się między trzema a pięcioma kilogramami.

Najprawdopodobniej ojczyzną rasy był Tybet. Pierwsze wzmianki o czworonogach pochodzą z czasów Konfucjusza i Buddy (czyli ok. 500 r. p. n. e.). Popularność czworonogów wzrosła dzięki buddyjskim przekazom. Legenda mówi, że indyjski książę ukazywał się w otoczeniu małych psów, które w razie potrzeby przemieniały się w lwy broniące. Z kolei w Chinach pekińczyk traktowany był jak bóstwo, które odpędzało złowrogie duchy.

W Europie psy pojawiły się dopiero pod koniec XIX wieku. Za sprawą oddziałów brytyjskiego wojska przedostały się z Pałacu Letniego w Pekinie do Anglii. Jeden z pięciu czworonogów trafił bezpośrednio do królowej Wiktorii.

Jaki jest pekińczyk?

Doskonale odnajduje się mieszkając w mieszkaniu. Skromna dawka ruchu nie stanowi dla niego problemu. Jest typowym psem do towarzystwa. Dlatego zamiast polować woli wylegiwać się na kanapie. Jego spokojny tryb życia sprawia, że doskonale nadaje się dla osób starszych lub z siedzącym trybem życia.

Jednak pies jest przy tym bardzo niezależny i pewny siebie. Często chodzi swoimi ścieżkami i nie potrzebuje kontaktu z opiekunem do pełni szczęścia. Wobec nieznajomych utrzymuje zauważalny dystans. Czasami zdarza się, że również wobec swojego właściciela zachowuje się chłodno.

Niezależność psa również sprawia, że dobrze znosi samotność. Pozostawiony na kilka godzin sam w domu, nie będzie niszczył przedmiotów znajdujących się w jego otoczeniu.

Pekińczyk jest przywiązany do swojego opiekuna. Jednak emocje okazuje dość rzadko. Czasem szuka kontaktu i wspólnych chwil, jednak równie często jest chłodny i zdystansowany. Okazywanie mu czułości od pierwszych wspólnych dni, pozwoli na rozwój relacji opartej na zaufaniu.

Czworonóg jest inteligentny i sprytny. Jednak jego szkolenie bywa długie i mozolne. Wychowanie należy rozpocząć już od pierwszych miesięcy życia. Wykorzystując swoje umiejętności, pies potrafi unikać rozkazów swojego opiekuna. Dlatego właściciel powinien cechować się stanowczością i odpowiedzialnym podejściem.

Pekińczyk – pielęgnacja

Bujna i umiarkowanie długa sierść psa sprawia, że wymaga on starannej i dokładnej pielęgnacji. Systematyczne szczotkowanie (najlepiej codziennie) i częste wizyty u profesjonalisty są kluczem do utrzymania sierści w dobrej kondycji. W okresie linienia (na wiosnę) należy regularnie usuwać martwy włos i podszerstek.

Właściciel powinien zwrócić również uwagę na oczy i zęby psa. Przemywanie oczu i okolic pomoże uniknąć nieprzyjemnych powikłań – między innymi zapaleń i podrażnień. Natomiast regularna kontrola uzębienia uchroni czworonoga przed ich zbyt wczesnych wypadaniem.

.

Pekińczyk – jaka karma?

Mała ilość aktywności, jaką podejmuje pekińczyk sprawia, że opiekun musi rozsądnie podawać karmę psu. Odpowiednio dobrana porcja pozwoli uniknąć nadwagi i sprawi, że waga będzie pod stałą kontrolą.

.

Zalety:

  • nie wymaga dużej ilości ruchu,
  • odpowiedni dla osób starszych,
  • odważny i pewny siebie,
  • dobrze znosi samotność,
  • dobrze będzie się czuć nawet w małym mieszkaniu.

Wady:

  • bywa uparty i niezależny,
  • wymaga systematycznej i odpowiedniej pielęgnacji.