Kapibara – największy gryzoń na świecie

Kapibara – największy gryzoń na świecie

Kapibara to ssak z rodziny kawiowatych, dokładnie tak jak kawie domowe, czyli popularne świnki morskie. Od pewnego czasu zwierzątka te zdają się podbijać Internet, tym samym zbierając wokół siebie znaczące grono miłośników. Niektórzy z nich zastanawiają się nawet, czy możliwa jest hodowla kapibary w domowych warunkach a jeśli tak, to jakie wymagania będzie wykazywało zwierzę. Na wstępie warto więc zaznaczyć, że tego typu działania prawdopodobnie nie będą dobrym pomysłem, o czym piszemy w dalszej części artykułu.

Zobacz: Świnka morska, a kawia domowa – jakie są różnice?

Kapibara – występowanie i systematyka

Kapibara – występowanie i systematyka

Pierwsze wzmianki o kapibarach datowane są na rok 1766, kiedy to szwedzki przyrodnik i lekarz, Karol Linneusz, zaklasyfikował gatunek jako pewną odmianę z rodziny świniowatych. Do dnia dzisiejszego można przy tym spotkać się z określeniem, jakim jest „świnia wodna”.

W obrębie gatunku wyróżnia się dwie odmiany kapibar, w tym małą (łac. Hydrochoerus isthmius) oraz wielką (łac. Hydrochoerus hydrochaeris). Stworzenia te zamieszkują obszary Ameryki Środkowej (Panama), ale również Południowej (Kolumbia, Wenezuela, Peru, Brazylia, Ekwador i wiele innych).

Kapibary z łatwością dostosowują się do rozmaitych warunków środowiskowych, przez co są spotykane między innymi na obszarach bagiennych, trawiastych, a także w lasach tropikalnych. Niejednokrotnie zwierzęta te korzystają z ogrodzonych pastwisk, na których znajduje się bydło. Wówczas czują się one bowiem całkowicie bezpiecznie, gdyż człowiek chroni swoje stado przed wszelkimi możliwymi drapieżnikami. Warto przy tym zaznaczyć, że kapibary nie są szkodnikami, choć w poszczególnych regionach są tak traktowane. W momencie, gdy wkraczają one na tereny zagospodarowane przez ludzi, ich naturalne środowisko prawdopodobnie zostało znacząco ograniczone. Na niektórych obszarach świata stworzenia te stale są zabijane dla skóry i mięsa.

Jak wygląda kapibara?

Jak wygląda kapibara?

W związku z tym, że zasięg występowania kapibary małej ogranicza się jedynie do takich obszarów, jak Panama i północna część Kolumbii, a wiedza na temat tego rodzaju jest raczej znikoma, najczęściej mówi się o kapibarze wielkiej. Pomimo tego, że niegdyś zwierzęta te były zaliczane do rodziny świniowatych, na dzień dzisiejszy wiadomym jest, iż stanowią one największy z żyjących gatunków gryzoni. Kapibary mogą bowiem osiągać nawet 65 cm wysokości w kłębie, od 100 do 130 cm długości ciała oraz zaskakująco dużą wagę, która najczęściej mieści się w granicach 35-65 kg. Interesującym może okazać się przy tym fakt, iż rekordzistka z São Paulo ważyła aż 91 kg!

Budowa ciała kapibary najczęściej określana jest mianem krępej, a zarazem przystosowanej do wodno-lądowego trybu życia zwierzęcia. Głowa jest duża, a oczy, nozdrza i niewielkich rozmiarów. Małe uszka ulokowane są stosunkowo wysoko, co ma ułatwiać kapibarze swobodne pływanie. Kończyny zwierzęcia są krótkie, a łapy zakończone pazurami. Wśród cech charakterystycznych warto zaznaczyć błonę pławną między palcami, a także wyjątkowo silne siekacze, które rosną przez całe życie kapibary.

Stworzenia te charakteryzują się wyjątkowo dobrym wzrokiem, węchem i słuchem, co ma zapewniać im bezpieczeństwo w codziennym funkcjonowaniu. Co ciekawe, w przeciwieństwie do innych gryzoni, skóra kapibary posiada gruczoły potowe.

Sierść tych gigantycznych gryzoni przyjmuje czerwono-brązową barwę na grzbiecie, a także nieco jaśniejszą (żółto-brązową) w obrębie brzucha.

Usposobienie i tryb życia gryzonia

Usposobienie i tryb życia gryzonia

Kapibary najczęściej spotykane są w pobliżu rozmaitych zbiorników wodnych, które zapewniają im komfort podczas upałów. Woda okazuje się również idealną kryjówką przed rozmaitymi zagrożeniami w postaci drapieżników, dlatego też gryzonie często nie opuszczają zbiorników. Na lądzie ich jedynym schronieniem okazują się wysokie trawy, gdyż nie posiadają umiejętności kopania nor, ani szybkiej ucieczki, ponieważ biegają w dość niezgrabny sposób, a duża masa ciała z pewnością nie jest ułatwieniem.

Kapibary zaliczane są do zwierząt stadnych, przez co najlepiej czują się w towarzystwie innych przedstawicieli swojego gatunku. Co więcej, taki tryb życia okazuje się dla nich o wiele bardziej bezpieczny, ponieważ w razie zagrożenia każdy z członków stada alarmuje pozostałych przy użyciu niezwykle specyficznych dźwięków. Grupy najczęściej tworzone są w obrębie rodziny, przy czym ich liczebność może sięgać nawet okolic 30 osobników. W przypadku bardzo utrudnionych okoliczności kapibary chętnie łączą się z innymi stadami, co zwiększa ich szanse na przetrwanie.

Przedstawiciele gatunku najczęściej żyją około 4 lat, choć w momencie, gdy warunki bytowe są wyjątkowo dobre, kapibara może cieszyć się dobrym zdrowiem nawet przez 10 lat. Niestety, stworzenia te są narażone na szereg różnego rodzaju zagrożeń – zarówno ze strony człowieka, jak i dzikich zwierząt. Ponadto są one również wyjątkowo podatne na rozmaite infekcje i dolegliwości.

Co jedzą kapibary?

Co jedzą kapibary?

Kapibary to roślinożerne zwierzęta, które często określane są mianem niezwykle wybrednych. W skład ich diety wchodzi bowiem jedynie kilka gatunków roślin, choć czasem sięgają również po korę drzewną, poszczególne nasiona, a także owoce. W głównej mierze żywią się jednak trawami, które rosną zaraz przy brzegu zbiornika wodnego.

Co ciekawe, gryzonie te zaliczane są do koprofagów, czyli zwierząt, które pobierają pewne składniki odżywcze z własnych odchodów. Nie jest to jednak rzadko spotykane zjawisko, gdyż obserwuje się je również u innych gryzoni, jak chociażby króliki lub kawie domowe. Dzieje się tak głównie ze względu na fakt, iż układ pokarmowy kapibary najzwyczajniej nie jest w stanie pozyskać wszystkich niezbędnych składników z roślin w momencie, gdy są one zjadane po raz pierwszy. Spożywanie własnych odchodów w świecie gryzoni jest więc całkowicie naturalną czynnością.

Czy kapibarę można hodować w domu?

Czy kapibarę można hodować w domu?

 Wizerunek kapibary w warunkach domowych jest spotykany już od pewnego czasu. Wraz ze wzrostem popularności tych zwierzątek, ludzie podjęli się bowiem próby ich oswojenia, dlatego też na chwilę obecną obserwujemy szereg różnego rodzaju filmików oraz zdjęć, na których kapibary wylegują się przy domowych basenach lub grzecznie podążają na smyczy i szelkach razem ze swoimi opiekunami. Tego typu obrazy najczęściej płyną ze Stanów Zjednoczonych, gdzie od lat panuje moda na hodowanie dzikich zwierząt w domach.

Czy posiadanie kapibary jest jednak dobrym pomysłem? Pomimo tego, że w Polsce nie istnieją jakiekolwiek regulacje prawne, które zabraniałyby hodowli tych gryzoni w warunkach domowych, gatunek wykazuje znaczące potrzeby oraz wymagania, a ich zaspokojenie bardzo często okazuje się niezwykle problematyczne.

Do prawidłowego funkcjonowania kapibara będzie potrzebowała między innymi:

  • Ogrodzonego wybiegu o powierzchni co najmniej 50 m²,
  •  Stałego dostępu do zbiornika wodnego o odpowiedniej wielkości i głębokości,
  • Pokarmów (roślin), którymi żywi się w naturalnym środowisku.

Co więcej, kapibary to zwierzęta stadne, przez co nie będą szczęśliwe w samotności. Koniecznym okazuje się więc posiadanie co najmniej dwóch przedstawicieli gatunku, co z kolei okazuje się kosztowne. Niezwykle istotnym jest przy tym fakt, iż gryzonie te przystosowane są ciepłego klimatu, w którym czują się komfortowo. Warunki atmosferyczne panujące w Polsce nie będą więc wystarczająco odpowiednimi.

Z łatwością można więc zauważyć, że pomimo możliwości legalnego posiadania kapibary, zdecydowanie nie będzie to wskazane. O wiele lepszym rozwiązaniem okazuje się wycieczka do jednego z ogrodów zoologicznych, w których przebywają kapibary – na przykład w Gdańsku, Wrocławiu, Łodzi, Poznaniu czy też Opolu.  

Kapibara – podsumowanie

Największy gryzoń świata – podsumowanie

Kapibary zdecydowanie zaliczają się do niezwykłych, a zarazem fascynujących stworzeń. Co więcej, cechują się one dużą inteligencją, a także nadzwyczajną towarzyskością. I choć działalność człowieka niejednokrotnie sprawia, że gryzonie muszą zmieniać swoje miejsce zamieszkania, z łatwością dopasowują się one do nowych warunków.

W naturze spotyka się je głównie na obszarach Ameryki Południowej i Środkowej, jednak gatunek cieszy się dużą popularnością również w Stanach Zjednoczonych, gdzie ludzie decydują się na hodowlę kapibary w warunkach domowych. Wówczas stworzenia te niejednokrotnie traktowane są dokładnie tak, jak inne czworonogi, w tym psy lub koty. Warto jednocześnie pamiętać, że największe gryzonie świata bardzo często nie będą szczęśliwe w niewoli, głównie ze względu na wodno-lądowy tryb życia, który prowadzony jest w stosunkowo dużych stadach.

Zobacz: Jakie zwierzęta domowe wybrać do małego mieszkania?

Udostępnij